و خدایا عذر میخواهم از اینکه در مقابل تو می ایستم و از خود سخن میگویم

و خود را چیزی به حساب می آورم که تو را شکر کند و در مقابل تو بایستد

و خود را طرف مقابل به حساب آورد! خدایا آنچه که میگویم  از قلبم

می جوشد و از روحم لبریز میشود.خدایا دل شکسته ام،زجر کشیده ام،

ظلم زده ام،از همه چیز ناامید و از بازی سرنوشت مایوسم،در مقابل

آینده ای تیره و مبهم و تاریک فرو رفته ام،تنها تر ا می شناسم،تنها به سوی

تو می آیم،تنها با تو راز و نیاز میکنم.

یه روزی از آرزوهات برام گفتی،از آرزوهایی که میشه با کمی تلاش به

حقیقت نزدیکشون کرد،

کوه خندید و سنگ شکست

یک روز کوه می شکند ، خواهی دید ...

 خدایا،به هر که و به هر چه دل بستم،تو دلم را شکستی،

عشق هر کسی را که به دل گرفتم ،تو قرار از من گرفتی،...

اگر نمیتوانی بلوطی باشی بر فراز تپه ای،بوتهای باش در دامنه ای

،ولی بهترین بوته ای باش که  میروید،اگر نمیتوانی درخت باشی،بوته باش،

اگر نمیتوانی بوته ای باشی علف کوچکی باش و چشم انداز کنار

شاهراهی را شادمانه تر کن،اگر نمیتوانی نهنگ باشی،

فقط یک ماهی کوچک باش،ولی بازیگوش ترین

ماهی دریاچه.     (داگلاس مالوچ)

مثل همیشه اخر حرفم

و حرف آخرم را

با بغض می خورم...

                                قیصرامین پور

و بی تاب دیدنت می شدم،شب را به شوق تو به فردا می رساندم و چشمانم را به روی چشمان تو

می گشودم تا دلتنگی ام به پایان رسد.

امروز که از ان روزگاران تکرارنشدنی خبری نیست،هرگاه دلم برایت تنگ می شود،

چشمانم را در خیال تو میبندم تا با رویای دیدنت دلتنگی ام به انتها برسد.

از این چرخش روزگار شگفت زده ام،                                                                                   

دیروز و امروز چاره دلتنگی ام تو بودی،می دانی چطور؟!

با یک چشم گشودن و یک چشم بستن.

من آسمان بشوم تامگر تو پر بزنی

و یا درخت که بر ریشه ام  تبر بزنی 

اگر که موج شوی صخره میشوم تا تو

به من هرانچه دلت خواست نیشتر بزنی

تو هر چه سنگ شوی من پرنده تر بشوم

پرنده تر بشوم تا تو بیشتر بزنی

ولی نخواه که از یاد قصه ات بروم

نگو که باید از این آشیانه پر بزنی

به من اجازه بده گوشه ای از این قصه

بمانم و تو به این خانه گاه سر بزنی.