خواستم این شعر زیبای خانم زهرا بصارتی رو تقدیم به یه دوست کنم...

و بگم همون خالق زیبایی ها..همون که رد پاش در تموم صحنه های زندگی

ما  بجا میمونه..

خودش میدونه چکار کنه!!!

به اشتباه دلم عطر سیب می خواهد
و چشمهای کسی را عجیب می خواهد

تمام من به تمام کسی دچار شده
که لحظه های مرا ناشکیب می خواهد!

وروح من – که د چا ر تبی اسا طیریست –
مرا برای دلش بی رقیب می خواهد

بیا ملاحظه کن آی مادر دنیا!
چه دستها که مرا عن قریب می خواهد

به دستهای گناهی نکرده هدیه دهد
مرا پس از تو خدا هم غریب می خواهد!

خدا دلش که به حال من وتو هیچ نسوخت
مرا شبیه تو آدم فریب می خواهد

ودستهای من اما به رسم سبز دعا
چه چیز از سر « امن یجیب » می خواهد؟